چاپ افست

چاپ افست نوعی از چاپ است که با استفاده از خاصیت تقابل آب و روغن و با چهار رنگ اصلی (مشکی، قرمز، آبی، زرد) رنگ‌های بی شماری را خلق و بر روی کاغذ یا مقوا و فلز با تیراژ و به وسیله نوردهای لاستیکی با فشار معینی در واقع “پرس” می کند.

چاپ افست در زندگی ما کاربردهای زیادی دارد: چاپ کتاب‌ها، روزنامه‌ها، چاپ اسناد و مدارک و چاپ بر روی بسته‌بندی‌های مختلف تنها نمونه‌هایی از کاربردهای چاپ افست هستند. البته باید دانست که خود چاپ افست نیز انواعی دارد که برحسب نیاز و مورد استفاده به کار گرفته می‌شوند. دستگاه‌های چاپ افست بسته به مدل داراي سايز چاپ از 50*35 سانتی‌متر، 100*70 و حتي ماشین آلات صنایع مرتبط با بسته بندی تا سايز 140*100 هستند.

تاریخچه چاپ افست

اگر چه یوهان گوتنبرگ در قرن چهارده میلادی دستگاه چاپ را اختراع کرد، اما آنچه که او انجام داد اِبداع اولین روش استفاده از حروف چاپی (حروف سربی) و ماشین چاپ بود که این امکان را فراهم می‌آورد تا بتوان مطالب نوشته‌شدهٔ گوناگون را با سرعت و دقت به چاپ رساند. البته این صنعت ۴۰۰ سال قبل از وی توسط یک بازرگان چینی به نام بی شنگ استفاده می‌شد و حدود ۲۰۰ سال قبل نیز در کره مورد استفاده قرار می‌گرفت.

اما اولین باری که روشی ترکیبی برای چاپ طرح و نوشته انجام گرفت در اواخر قرن 19 بود که رابرت بارکلی انگلیسی با این روش چاپ بر روی قلع را انجام داد و بعدها با مقداری تغییر، به چاپ افست معروف شد. تقریبا 30 سال بعد روبل آمریکایی، روی پلاستیک نرم، مرکب مالید و پس از آن نقش مدنظرش را روی کاغذ پیاده کرد. این کار در عین سادگی زمینه ساز تحول و انقلاب در صنعت چاپ شد به نحوی که با روی کار آمدن چاپ افست کل روش های قدیمی چاپ کنار زده شدند.

اشکال اولیه چاپ مسطح از طریق حکاکی با اسید بر روی سنگ صورت می گرفته که که در ایران به چاپ سنگی معروف است. در دوره های بعدی به جای ورقه های مسی و امروز بر روی ورقه های آلومینیومی به نام زینک صورت می گیرد.

به فرایند حکاکی فایل طرح چاپی بر روی فلز که امروزه اغلب با لیزر انجام می شود، لیتوگرافی گفته می شود.